امتیاز موضوع:
  • 36 رأی - میانگین امتیازات: 2.56
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
اموزش گام به گام زبان انگلیسی برای آنهایی که تازه شروع کرده اند
#41
وجه امری (Imperative)

چنانچه انجام عملی یا عدم انجام فعلی را از مخاطب بخواهیم از وجه

امری استفاده می شود. مصدر بدون to در زبان انگلیسی فعل امر

است و این فعل می بایستی در ابتدای جمله نوشته شود.

مثال:

مصدر:

امدن(to come) گوش کردن (to listen) ایستادن (to stand)

فعل امر:

بیا (come) گوش کن (listen) بایست (stand)


کتاب را به من بدهید.(Give the book to me)

فعل امر اکثرا با کلمه (please) به معنای خواهش می کنم همراه

است.

مثال:

لطفا" کتاب را به من بدهید.(Please give me the book)

لطفا" چراغ را روشن کنید.(Please turn the light on)



پاسخ
#42
ادامه وجه امری (Imperative)


چنانچه بخواهیم وجه امری را منفی کنیم کافی است (do not) را به

صورت فرم مخفف (don't) در ابتدای جمله قرار دهیم.

مثال:

وجه امری مثبت:

come here(بیا اینجا) Give it to him (ان را به او بدهید)

وجه امری منفی:

Don't come here(اینجا نیائید) Don't give it him (ان را به او ندهید)


نکته:

(you) همیشه در وجه امری مستتر می باشد و احتیاج به بیان ان

نیست مگز در موردی که اشاره به فرد خاصی بشود. و در اینجا تاکید

روی فرد مخصوصی بین چند نفر می باشد هنگام بیان این گونه

جملات بایستی سعی شود کلمه (you) با فشار بیشتری تلفظ

گردد.

مثال:

به اینجا بیائید(نه شخص دیگری)

you come here

فعل (let) در حالت امری به طریق زیر به کار می رود.

مصدر بدون to + ضمیر یا اسم + let

مثال:

به او اجازه بدهید داخل شود.(Let him come in)

بگذار برود.(Let him go)

نکته مهم:

Let's مخفف Let us می باشد و یک فرق بسیار مختصر بین انها وجود

دارد. به دو جمله زیر با دقت توجه کنید.

پدر اجازه بدهید به سینما برویم.(یعنی شما هم با ما باشید)

father let's go to the cinema

پدر هجازه بدهید ما به سینما برویم.(مثلا من و خواهرم)

father let us go the cinema
پاسخ
#43
ضمایر مفعولی ( OBJECTIVE PRONOUNS)


چون این ضمایر در حالت مفعولی به کار می روند یعنی عمل فاعل

روی ان ها انجام می گردد از این لحاظ ان ها را ضمائر مفعولی

می نامند. این ضمائر در انگلیسی عبارتند از:


مرا - به من (me)

تو را - به تو (you)

او را - به او (مذکر) (him)

او را - به او (مونث) (her)

ان را - به ان (it)

ما را - به ما (us)

شما را - به شما (you)

انها را - به انها (them)


به مثال های زیر توجه فرمائید:

من معمولا او را هر روز در خیابان می بینم.

(I usually see him in the street every day)

او به من انگلیسی می اموزد.
(She teaches me English)


من با او به زبان انگلیسی صحبت می کنم.
(I speak to her in English)


تبصره:


در جواب های سوال؟(Who is it) به معنای کیست؟ می توان از ضمیر مفعولی بجای


ضمیر فاعلی استفاده کرد.


کیست؟ who is it من هستم.(It is me)




در حالی که از نقطه نظر گرامی می بایستی بعد از is ضمیر فاعلی بکار رود یعنی


(I -is -It) صحیج است ولی در مکالمه معمولا از طریق اول استفاده می گردد زیرا


هم مودبانه تر است و هم به گوش اشنا تر
پاسخ
#44
جای دو مفعول در جمله


نکته مهم:

چنانچه مفعول شخصی بعد از مفعول شیئی به کار رود بایستی از

حروف اضافه (for - to) استفاده گردد و حال اگر مفعول شخصی

(ضمیر مفعولی) مستقیما بعد از فعل به کار رود هیچ گونه اضافه ای

قبل از ان بکار نمی رود (مگر خود فعل بدون حرف اضافه ناقص باشد

مثل speak که حتما بایستی حرف اضافی to یا with با ان بکار رود)


مثال:

من کتابم را به او دادم.

I gave my book to him

I gave him my book

من برای همسرم یک پیراهن نو خریدم.

I bought a new dress for my wife

I bought my wife a new dress

من هفته گذشته نامه ای برای او نوشتم.

I wrote a letter to him last week

I wrote him a letter last week

توجه:

فعل (explain) از قواعد فوق مستثنی بوده یعنی در هر دو حالت

قبل از ضمیر مفعولی از حرف اضافه to استفاده می گردد.

مثال:

من مشکل خود را برای او توضیح دادم.

I explained my difficulty to him

I explained to him my difficulty

پاسخ
#45
مفعول با واسطه و مفعول بی واسطه

(Direct and Indirect Object)

مفعول با واسطه مفعولی است که بوسیله یک حرف اضافه در زبان

فارسی معنی ان کامل شود. در حالیکه مفعول بی واسطه مفعولی

است که احتیاجی به حروف اضافه نداشته و علامت ان در زبان

فارسی (را) می باشد.



مثال:

من او را دیدم. (I saw him)

من کتابم را به او دادم.(I gave him the book)

همانطوری که در دو جمله فوق می بینیم کلمه (him) هم نقش

مفعول با واسطه و هم نقش مفعول بی واسطه را بازی کرده است

در جمله اول مفعول بی واسطه است زیرا در ترجمه ان حرف (را)

موجود بوده ولی در جمله دوم مفعول دوم مفعول با واسطه

می باشد زیرا از حرف اضافه (به) استفاده گردیده است. اکثر

مفعول های بی واسطه همان مفعول های شیئی هستند.
پاسخ
#46
صفات ملکی ( Possessive Adjectives)

برای نشان دادن مالکیت شیئی نسبت به انسان از صفات ملکی

استفاده می گردد و این کلمات همیشه قبل از اسم بکار میروند.

صفات ملکی در زبان انگلیسی عبارتند از:

پای من (My leg)

پای تو ( Your leg)

پای او (مذکر) (His leg)

پای او (مونث) (Her leg)

پای ان (خنثی) (It's leg)

کتاب های ما (Our books)

کتاب های شما (Your books)

کتاب های انها (Their books)

مثال:

من هر روز موی سرم را شانه می کنم.

(I comb my hair every day)

ما از کلاس انگلیسی خود لذت می بریم.

(We enjoy our English class)

نکته:

کلمه (own) چنانچه بعد از صفت ملکی بکار رود مالکیت را تاکید

می کند.

مثال:

این اتومبیل مال من است(تاکید ندارد)

( This is my car)

این اتومبیل خود من است(تاکید دارد)

(This is my own car)

جمله دوم تاکید می کند که اطمینان دارم اتومبیل متعلق به من است

یعنی متعلق به شخص دیگری نیست.
پاسخ
#47
ضمایر ملکی ( Possessive Pronouns )

ضمیر ملکی کلمه ای است که علاوه بر ضمیر بودن مالکیت را بیان

می کند و در حقیقت بجای صفت و اسم می نشیند. همانطوری که

می دانید ضمیر کلمه ایست که جای اسم می نشیند و برای رفع

تکرار اسم بکار می رود. دو جمله زیر موضوع را کاملا روشن می کند.

مثال:

این کتاب من است و ان کتاب شماست.

This is my book and that is your book

This is my book and that is yours

در جمله فوق کلمه (yours) در حقیقت بجای (your book) بکار برده

شده و هدف از بکار بردن ان جلوگیری از تکرار کلمه (book) که اسم

است می باشد.

مثال:

مداد شما نوک ندارد اما مداد من دارد.

Your pencil has not a nib but mine my pencil has

ضمایر ملکی در انگلیسی عبارتند از :

مال من (mine)

مال تو (yours)

مال او(مذکر) (his)

مال او(مونث) (hers)

مال ان(خنثی) (its)

مال ما(ours)

مال شما(yours)

مال انها(theirs)

نکته:

گاهی بعد از حرف اضافه of از ضمیر ملکی استفاده می شود.

مثال:

او یکی از دوستان من است.

(He is a friend of mine)

جمله فوق در حقیقت به صورت زیر بوده است.

(He is one of my friends)

که بکاربردن جمله اول متداول تر و حتی صحیح تر از جمله دوم است

ولی نمی توان گفت که جمله دوم غلط باشد.
پاسخ
#48
زمان گذشته ساده (Simple Past Tense)

زمان گذشته ساده توصیف کننده عملی است که در گذشته به وقوع

پیوسته و هیچ گونه ربطی به زمان حال و یا اینده ندارد. برای ساختن

این زمان بعد از فاعل گذشته فعل اصلی را بایستی در جمله بکار برد

فرمول این زمان بقرار زیر است.

قید زمان + قید مکان + مفعول + گذشته فعل اصلی + فاعل

مثال:

من دیشب او را در تاتر دیدم.

(I saw him at the theatre last night)

بنابراین چنانچه بخواهیم زمان گذشته را کاملا خوب یاد بگیریم لازم

است که گذشته افعال را بخوبی بدانیم. افعال از نقطه نظر نوع

گذشته خود به دودسته تقسیم می شوند.

افعال با قاعده (Regular Verbs)

افعال با قاعده افعالی هستند که برای ساختن گذشته و اسم مفعول به اخر

انها ed و یا d اضافه می کنیم.

چنانچه فعلی به e ختم شود فقط به اخر ان d اضافه می گردد.

مثال:

کار کردن(to work) من کار کردم(I worked)

تمام کردن(to finish) کارم را تمام کردم(I finished my work)

دوست داشتن(to like) او راخیلی دوست داشتم.

(I liked her very much)


افعال بی قاعده (lrregular V erbs)

افعال بی قاعده افعالی هستند که گذشته و اسم مفعول انها فرم

و شکل دیگری دارند و خود به سه دسته تقسیم می شوند.

ادامه این زمان در جلسه بعد

پاسخ
#49
تقسیم بندی افعال بی قاعده

دسته اول:

این دسته افعالی هستند که فرم گذشته و اسم مفعول انها با یکدیگر

یکسان است.

حال: Sleep - Send - Buy

گذشته: Slept - Send - Bought

اسم مفعول: Slept - Send - Bought

معنی: Sleep (خوابیدن) Send (فرستادن) Buy (خریدن)


دسته دوم:

این دسته افعالی هستند که گذشته و اسم مفعول انها با یکدیگر

فرق دارد.

حال: go - speak - write - see

گذشته: went - spoke - wrote - saw

اسم مفعول: gone - spoken - written - seen

معنی:go(رفتن) speak(صحبت کردن) write(نوشتن)see(دیدن)


دسته سوم:

این دسته افعالی هستند که حال و گذشته و اسم مفعول انها یکی

است.

حال: put - let - cut - bet

گذشته: put - let - cut - bet

اسم مفعول: put - let - cut - bet

معنی: put(قرار دادن-گذاشتن) let(اجازه دادن) cut(بریدن) bet(شرط بستن)

توجه: اغلب افعال بی فاعده در اکثر کتاب های زبان موجود می باشد

لطفا انها را با دقت فرا بگیرید دوستان.
پاسخ
#50
نکاتی که در مورد زمان گذشته ساده باید بدانیم


چنانچه فعلی به (t - d) ختم شود (ed) اضافه شده در انتهای ان به

صورت یک سیلاب جداگانه و (id) تلفظ می گردد.

مثال:

مصدر(to want) گذشته ساده(wanted)

مصدر(count) گذشته ساده(counted)

چنانچه فعلی به(p-ch-sh-s) ختم شود (ed) اضافه شده در اخر ان

(ت) تلفظ می شود.

مثال:

من کتاب را هفته پیش تمام کردم.

(I finished the book last week)

او تمام ظرف ها را دیروز شست.

(He washed all the dishes yesterday)


چنانچه فعلی به (y) ختم شود و قبل از (y) یک حرف بی صدا باشد

هنگام اضافه کردن (ed) به اخر فعل (y) تبدیل به (i) شده و (ed)

اضافه می گردد.

مثال:

حمل کردن-با خود بردن (to carry)

رودخانه دختر را با خود حمل کرد.(با خود برد)

The river carried the girl away

سعی کردن-کوشش کردن (to try)

او سعی کرد اتش را خاموش کند.

He tried to put the fire out

پاسخ


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  واژگان انگلیسی و مهم مهندسی عمران به همراه معادل فارسی آن Mehdi Asadi 0 1,210 1396/5/5 ، 12:02 صبح
آخرین ارسال: Mehdi Asadi
  زمان و نحوه ثبت‌نام در آزمون زبان EPT keiivan 0 1,324 1394/5/22 ، 11:15 صبح
آخرین ارسال: keiivan
  آغاز ثبت‌نام آزمون زبان انگلیسی وزارت بهداشت از 30 فروردین keiivan 0 1,082 1393/1/27 ، 06:22 عصر
آخرین ارسال: keiivan
Lightbulb با این غول بزرگ (زبان انگلیسی) چیکار کنیم مشکل از کجاست؟ زیبا یگانه 24 8,099 1392/10/27 ، 12:29 عصر
آخرین ارسال: CivilS
  تاپیک رسیدگی به مشکلات اموزش گام به گام زبان انگلیسی keiivan 8 8,374 1392/9/19 ، 10:30 صبح
آخرین ارسال: a.kh.civil.eng
  ثبت‌نام آزمون زبان انگلیسی EPT آغاز شد keiivan 0 1,389 1392/6/11 ، 02:07 صبح
آخرین ارسال: keiivan
  ثبت‌نام آزمون زبان انگلیسی EPT آغاز شد keiivan 0 1,350 1392/5/6 ، 01:18 صبح
آخرین ارسال: keiivan

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان